Bestuurslid Riekelt Korf: ‘Onderwijs moet kinderen uitdagen, ook aan de bovenkant’

Wie zitten er in het bestuur van de Vereniging BPS? Wat is hun motivatie? Deze keer stelt Riekelt Korf zich voor, directeur-bestuurder van De Kralingsche School.

“Ongeveer dertig jaar geleden ben ik begonnen voor de klas, in de kleutergroepen. Lesgeven vond ik erg leuk, maar ik wilde meer doen. Daarom ben ik naast mijn werk als leerkracht ook intern begeleider en bouwcoördinator geworden. Ik heb gewerkt in het speciaal basisonderwijs, in de kinderpsychiatrie, eigenlijk van alles.

Rond 2004 of 2005 kwam ik op een school terecht waar ontwikkelingsgericht onderwijs centraal stond. Niet alleen voor kleuters, maar ook voor de hogere groepen. Daar kwam voor mij voor het eerst bewust het thema hoogbegaafdheid om de hoek kijken. Er zaten veel kinderen in de klas die meer aankonden dan het gemiddelde, en als leerkracht moest je zelf uitzoeken hoe je daar mee omging. Het ontwikkelingsgerichte onderwijs paste daar perfect bij: je kijkt altijd naar dat stapje verder dan wat een kind al kan. Samen met ouders en kinderen zijn we toen aan de slag gegaan met hoogbegaafdheid. Dat voelde als een logische volgende stap.

In die periode werd ik vader van twee kinderen. Bij mijn jongste kind bleek al snel dat hij meer aankon dan andere kinderen. Na een aantal jaar werd zij getest en kwam er hoogbegaafdheid uit, gecombineerd met ADHD. Dat heeft mij nog meer gemotiveerd om me in te zetten voor kinderen die meer aankunnen.

Voordat ik op mijn huidige school kwam, heb ik vijf, zes jaar gewerkt op een school waar we kinderen uit de omgeving opvingen die vastliepen op hun eigen school. Je zag wat er op reguliere scholen misging voor deze kinderen. Als je de juiste kennis en betrokkenheid hebt, kun je ontzettend veel voor deze leerlingen betekenen.

Wat doen jullie op jouw school voor hoogbegaafde leerlingen?

Sinds drie jaar ben ik directeur-bestuurder op De Kralingsche School, een reguliere basisschool in een wijk met een vooral hoogopgeleide populatie. Onze uitstroom is 90-95% havo/vwo, met veel kinderen die naar het gymnasium gaan. Toch was het aanbod toen ik hier kwam nog heel gemiddeld. De kinderen deden het prima, maar we zijn de afgelopen drie jaar bezig geweest om het onderwijs aan te passen: compacter, uitdagender.

Onze kinderen gaan toch wel naar het gymnasium. Maar wij zeggen altijd: dankzij ons leren ze, niet ondanks ons. Hoe zorg je ervoor dat kinderen aan het einde van de dag kunnen zeggen: Ik heb daadwerkelijk iets geleerd? Dat is de uitdaging.

Misschien een vreemd voorbeeld, maar we hebben nu kinderen die opeens uit hun vel kunnen springen, omdat ze tegen hun grenzen aanlopen. Dat is spannend, maar ook nodig. Het hoort bij de ontwikkeling. Ongeveer 80% van onze kinderen zit op het plusniveau in de reguliere methodes, dus we kunnen verrijkt onderwijs aanbieden in de hele groep.

Daarnaast hebben we een klein groepje kinderen dat onvoldoende uitgedaagd wordt door dat aanbod, om wat voor reden dan ook. Die begeleiden we in een ploetergroep: kinderen moeten daar echt aan de slag. We doen dat al twee jaar met onze eigen leerlingen, en sinds vorig jaar bieden we ook een traject aan voor kinderen uit de wijk die vastlopen op hun eigen school. Eén dag in de week komen ze bij ons, in de hoop dat ze daarna weer voldoende uitdaging vinden op hun eigen school.

Wat mij drijft, is aandacht voor kinderen die aan de bovenkant van het spectrum zitten en niet op de goede plek terechtkomen, waardoor ze niet tot hun volle potentieel komen. Dat is wat ik steeds meeneem in gesprekken op bestuurlijk niveau. Ik probeer de komende jaren impact te maken in Rotterdam.

Waarom is jouw school lid van de Vereniging Begaafdheidsprofielscholen?

Onze school is al een aantal jaar lid van de Vereniging Begaafdheidsprofielscholen. We vinden het belangrijk om kennis te delen met de omgeving. Niet alleen voor onszelf werken, maar ook kijken: Wat kunnen we voor onze omgeving betekenen? Dat past mooi in het Rotterdamse onderwijsbeleid, waar ze willen dat ieder kind in de wijk naar school gaat. Als we met elkaar kijken wie wat kan doen, kunnen wij als school het hoogbegaafde spectrum bedienen. Dat is ook een onderdeel van de BPS: kennis delen. Die twee dingen komen mooi bij elkaar.

Waarom ben je lid geworden van het bestuur?

Omdat ik netwerken en samenwerken belangrijk vind. In Rotterdam zijn er heel weinig BPS-scholen. Het Zuidergymnasium is er één. Het Erasmiaans heeft er wel eens naar gevraagd. Quadratum, een school vlakbij ons, is aspirant-lid. Maar in heel Rotterdam zijn wij, voor zover ik weet, de enige basisschool die lid is van BPS. Dat is jammer, want als je wilt samenwerken, is het fijn om ook daarin een netwerk te hebben. Mijn doel is om dat binnen deze regio meer op de kaart te zetten, zodat we meer van en met elkaar kunnen leren.

Daarnaast vind ik het altijd prettig om een steentje bij te dragen. Niet alleen ontvangen, maar ook iets terugdoen. Wat ik mooi vind aan het bestuurslidmaatschap, is dat je in verschillende keukens kunt kijken, bijvoorbeeld door de visitaties. De kennis die ik daar kan opdoen, neem ik weer mee in mijn dagelijkse werk.

Waar wil jij je in de komende jaren voor inzetten?

Voor de toekomst zijn er twee belangrijke thema’s waar ik me voor wil inzetten. Ten eerste het netwerkstuk in deze regio: meer samenwerking tussen scholen en besturen, zodat we niet allemaal het wiel uitvinden. Ten tweede heb ik me aangemeld voor de academie van de BPS. Dat past mooi bij dat netwerkstuk, want via de academie kun je inhoud geven aan netwerkbijeenkomsten. Dat zijn eigenlijk de twee grootste onderdelen waar ik als bestuurslid voor sta.”